Bitip tükenmeyen bir sevda hani gün geçer biter ya, bazı şeyler ve ölüm gelir akla, ama bu hayatta her önemli günde akla ilk gelen yürekten sevilenlerdir.

Bir çocuk sıkılganlıyla dile getiririz bunu ya da sevdiğimizi söyleyemeyiz çoğu kez. Ama sevgi insanı şaşkına çevirir, elini ayağını dolaştırır ve hemen belli eder kendini. Davranışlarımız her ne kadar utandırsa da bizi yaprak misali dökülsek de sevdiklerimiz uğruna yeşeririz.

En mutlu günlerimizde bile onları hatırlarız. Daha çok severiz sevdiklerimizi, onlar için neler yapabileceğimizi düşünüyorken küstüklerimizi affederiz bir anda, sevmediklerimiz olur, sevdiklerimizi ise bir başka severiz artık.

Kimilerinin adını “çare” koyarız. Yalnızlığımız çaresizliğimiz olduğunda hani en çaresiz anımızda bile bir çare ararız ya, işte o zaman uzanmak isteriz onlara suya uzanır gibi, güneşe döner gibi…

Üç günümüz vardır dünyada dün, bugün, yarın ve bugün de o üç günümüzden bir gündür.

Peki, bugün ne yapmak gerekir, onlar uğruna?..

Evet, söyleyemediğimizi söylemek “seni seviyorum” diyebilmek.

Bir çocuğa, bir arkadaşımıza…

Yeter ki söylediklerimiz kalbimizin hissettiklerini ifade edebilsin.

Ve en önemlisi bunu bir tebessümle yapabiliyorsak, verebiliyorsak hayata cezasını gülüşümüzle zaten bugünümüz yaşanmaya değer..!


Dilek Güler