Geçmişten gözleri buğulatan bir içli histir sadakat.
Geçmişin derin hulyalarında yolculuğa çıkmış, günümüz dünyasına pek uğramaz, meyletmez bir haldedir Sadakat.
Sadakatin yolundan yürümek zor ve çetindir.
Kolaya sığınanların, kaçkınların yiyeceği nane değildir sadakat.
Kaypakların, ürkeklerin taşıyacağı mangal gibi bir yürek değildir sadakat.
Hece hece ezberlemektir, kadirşinaslığı ve yüklenmekdir sırtına onca ağırlığı.
Sadakat: Mis kokan çıplak bir bebeğin anne kucağında bulduğu huzurlu bir uyku gibidir.
Sadakat: Yorgun bir serçenin kanatlarını azgın rüzgara bırakması gibidir.
Sadakat: Zulmün boyunlara taktığı zincire direnmek, gerekirse katlanmak ve ölümüne dişlerini sıkmak gibidir.
Sadakat: Yutulması zor, acı bir lokum gibidir.
Sadakat: Bin emek, gözyaşı ve içten hislerle beslediğimiz ümitler gibidir.
Sonu olmayan seferlerin, nihai son durağıdır sadakat.
Ey insanlık söyle, sadakat senin nerende?
Sadakat'den uzak ihanetlerin kapısında büyüdün.
Zaman oldu ellerin ile, dillerin ile ve zaman geldi gözlerin ile ihbar ettin sevginin bütün masum yanlarını.
Ey nankör! bir o kadar kör. Görmedinmi? seni sen yapan bir erdemdi sadakat.
Her uğradığın ihanetlerin girdaplarına saldın sadakatı.
Alçaksın, kaçaksın, kaypaksın.
Ve nihayetinde işte bir ömür peşine düştüğün nefs'in oyuncağısın.
Hadi cağır vesveselerini, cağır günahlarınla imar ettiğin yumak yumak ihanetlerini. 
Doğruya yalanı katan, masumları çileden çıkaran, şeytan kapısında oynaşan, yallananda sen idin.

Hiç mi SADAKAT besleyeceğin kimsen olmadı?
Bilirim zordur birinin birisine sadakat beslemesi.
Değişen çağların değisen insanlığıdır sadakatsizlik.
Zorda olsa bu erdemi unutmayan nice sine'lerinde bu hasreti yaşatan Anadolu insanı var.
Türk'e has değerli bir karakter yapısıdır SADAKAT.
İhanet kapıları açık oldukça sadakat bahçeleri daima yeşerecektir.
Bir kötünün yanında bir iyi muhakkak var olacaktır.